Aby stworzyć pierwszą animację poklatkową Transformers, wybierz bardzo krótką czynność, ustabilizuj aparat i fotografuj figurkę po każdym niewielkim przesunięciu. Zachowaj stałe oświetlenie i kadr, a następnie odtwarzaj zdjęcia w wybranej kolejności i tempie. Zacznij od prostego gestu zamiast pełnej transformacji. Regularnie kontroluj ciągłość, aby poprawić pojedyncze zdjęcie, zanim zakończysz całą scenę.
Robot obraca głowę, unosi dłoń i wygląda, jakby machał. Każde zdjęcie pozostaje nieruchome, ale ich kolejność tworzy wrażenie ruchu. Na tym polega animacja poklatkowa. W pierwszej scenie najważniejsze nie jest odtworzenie filmowej bitwy, lecz przedstawienie zrozumiałej czynności i zachowanie kontroli nad ustawieniem.
Ten poradnik przedstawia oryginalne ćwiczenie i plan pracy, który można ponownie wykorzystać. Możesz użyć smartfona lub odpowiedniego aparatu wraz z narzędziem pozwalającym organizować zdjęcia. Interfejsy się różnią; poniższe zasady nie zależą od konkretnego przycisku ani wersji aplikacji.
Wybór gestu, który można wykonać za pomocą figurki
Zacznij od krótkiego pomysłu: obrócić głowę, pomachać, przyjrzeć się przedmiotowi lub wyciągnąć rękę. Nie łącz od razu chodzenia, skoku, zmiany ujęcia i interakcji kilku postaci. Każda dodatkowa trudność wymaga kontroli ciągłości. Udana krótka scena da Ci wskazówki do stworzenia kolejnej.
Sprawdź zakres ruchu dostępny w danym modelu. Artykulacja odpowiednia do jednej pozy może nie pozwalać na wykonanie wszystkich drobnych ruchów, które sobie wyobrażasz. Stabilność również ma znaczenie: figurka, którą trzeba podpierać w każdej pozycji, dodatkowo komplikuje pracę. Wybierz gest zgodny z punktami podparcia i opisanym zakresem ruchu.
Nasz przewodnik po figurkach ruchomych i statycznych pomaga doprecyzować te możliwości. Oferta robotów Transformers może dostarczyć różnorodnych modeli, ale żadna kategoria w sklepie nie gwarantuje, że dany model nadaje się do każdej animacji.
Napisz jedno zdanie i wykonaj trzy proste rysunki
Zapisz swoje działanie, a następnie z grubsza narysuj jego początek, główny moment i zakończenie. Wystarczą bardzo proste kształty. Ten krótki storyboard uchroni Cię przed wymyślaniem kierunku ruchu w trakcie nagrywania. Upewnij się, że trzy pozycje są zrozumiałe bez podpisów i pozostają dostępne dla figurki.
W przypadku gestu dowodzenia portret Optimus Prime może inspirować do budowania charakteru postaci. Kolekcja Optimus Prime pozwala następnie przejrzeć dostępne modele. Fabuła inspiruje działanie, ale to mechanika produktu decyduje o tym, jakie pozycje są rzeczywiście możliwe.
Stabilizacja aparatu, tła i podstaw
Ustaw aparat na odpowiednim statywie i wybierz kadr przed rozpoczęciem pracy. Niewielkie przesunięcie aparatu między dwoma ujęciami może spowodować widoczny skok, nawet jeśli figurka została prawidłowo przesunięta. Zadbaj również o to, aby tło i powierzchnia sceny pozostawały nieruchome. Możesz zaznaczyć punkty odniesienia poza kadrem, aby odtworzyć ich położenie.
Oświetlenie powinno pozostać możliwie równomierne przez całą sekwencję. Zmiana oświetlenia między ujęciami może powodować migotanie podczas odtwarzania. Unikaj przesuwania dłoni przed źródłem światła w chwili wyzwalania migawki i poczekaj, aż Twoje ciało zniknie z widocznego obszaru sceny. Sprawdź zapisany obraz, ponieważ cień może być w danym momencie niemal niewidoczny.
Przygotowanie przestrzeni wokół figurki
Zostaw miejsce na dostęp do robota, aby nie uderzyć w urządzenie ani w tło. Jeśli aby przesunąć rękę, musisz ominąć kilka obiektów, uprość aranżację. Przewodnik po ekspozycji figurek pomoże zadbać o czytelność sceny. Przewodnik po rozmiarach uzupełnia przygotowanie potrzebnej przestrzeni.
Figurki Transformers można ustawić w bardzo prostej scenografii. Rozbudowana scenografia nie jest niezbędna do nauki: kilka punktów odniesienia na powierzchni i stabilne tło wystarczą, by opowiedzieć już o jednym geście.
Powiązanie liczby klatek z uzyskanym czasem trwania
Liczba klatek na sekundę wskazuje, ile klatek jest wyświetlanych w ciągu sekundy. Jeśli odtworzysz czterdzieści osiem klatek z prędkością dwunastu klatek na sekundę, sekwencja potrwa cztery sekundy. To przykład roboczy, a nie obowiązkowa wartość. Inna liczba klatek na sekundę zmieni czas trwania i sposób odbierania ruchu, jeśli liczba klatek pozostanie taka sama.
O płynności nie decyduje sama liczba klatek. Znaczenie ma również odległość między kolejnymi pozycjami. Duże przesunięcia, zależnie od ich rozplanowania, tworzą szybszy lub bardziej skokowy ruch; małe przesunięcia pozwalają uzyskać bardziej szczegółową progresję. Wybierz początkową liczbę klatek na sekundę, a następnie przygotuj pozycje odpowiednio do zamierzonego gestu.
Pauza może być częścią animacji
Postać nie musi poruszać się w każdej klatce. Krótkie utrzymanie pozy pozwala widzowi zrozumieć, co właśnie się wydarzyło. W zależności od używanego narzędzia możesz powtórzyć klatkę lub wydłużyć czas jej wyświetlania. Oficjalna instrukcja Stop Motion Studio opisuje na przykład funkcje zmiany rytmu sekwencji. Sprawdź możliwości swojej wersji, zanim oprzesz montaż na konkretnej funkcji.
Pauza na początku daje czas na rozpoznanie robota, a pauza na końcu sprawia, że gest staje się czytelny. Nie służą one wyłącznie wydłużeniu filmu. Ich długość powinna odpowiadać rytmowi krótkiej sceny.
Rozkładanie akcji na kontrolowane pozycje
Najpierw ustaw figurkę w pozycji początkowej i sprawdź pozycję końcową przed rozpoczęciem zdjęć. Dzięki temu dowiesz się, czy ruch jest wykonalny. Następnie wróć do początku i rozłóż zmiany w czasie. Aby unieść ramię, obserwuj tor ruchu dłoni, ułożenie łokcia i jego relację z tułowiem, zamiast wymagać od jednego stawu wykonania całej pracy.
Ekspresyjny ruch może zacząć się powoli, przyspieszyć w środku i zwolnić przy zakończeniu. Przekłada się to na mniejsze odstępy między niektórymi pozycjami i większe między innymi. Przy pierwszej próbie zachowaj umiar: lepszy jest krótki, zrozumiały gest niż efektowny zakres ruchu, który trudno utrzymać.
Utrzymywanie nieruchomych części w rzeczywiście nieruchomej pozycji
Jeśli poruszać mają się tylko głowa i ramię, kontroluj stopy oraz biodra przy każdym ujęciu. Lekki przypadkowy obrót robota może rozchwiać całą scenę. Zachowaj wizualne punkty odniesienia w układzie i porównaj poprzedni obraz przed wykonaniem zdjęcia. Niepożądane ruchy łatwiej skorygować od razu niż po wykonaniu kilkudziesięciu zdjęć.
Karta tego przedstawienia Megatrona oraz karta tego przedstawienia Starscreama mogą posłużyć do przygotowania przyszłych tematów. W pierwszej sekwencji nie łącz kilku postaci, chyba że możesz śledzić ich pozycje osobno, nie tracąc kontroli nad główną akcją.
Porównywanie obrazów podczas wykonywania zdjęć
Po wykonaniu kilku ujęć obejrzyj sekwencję z częstotliwością odtwarzania. Poszukaj skoku kamery, nieoczekiwanego przesunięcia stóp, widocznej dłoni lub zmiany oświetlenia. Usuń problem, zanim przejdziesz dalej. Regularna krótka kontrola pozwala uniknąć odkrycia na końcu, że długa część materiału opiera się na przesuniętym kadrze.
Niektóre narzędzia oferują półprzezroczyste nałożenie poprzedniego obrazu, często nazywane onion skin. Umożliwia ono porównanie bieżącej pozycji z jednym lub kilkoma wcześniejszymi ujęciami. Oficjalna prezentacja Stop Motion Studio opisuje tę funkcję wśród narzędzi animacyjnych. Pomaga ona w orientacji, ale nie zastępuje odtworzenia sekwencji w ruchu.
Zapisywanie zamierzonych zmian
Jeśli zmieniasz kadr na potrzeby nowego ujęcia, najpierw dokończ bieżące ujęcie i określ przejście. Nie łącz w tej samej sekwencji celowo przesuniętej kamery i przypadkowych drgań bez wyraźnego zamysłu. Cięcie między dwoma ujęciami może być całkowicie czytelne, gdy ich wzajemna relacja została odpowiednio przygotowana.
Nasz przewodnik po organizacji kolekcji można dostosować do porządkowania projektów: odniesienie animowane, numer ujęcia, częstotliwość klatek i notatki dotyczące ustawienia. Zachowaj także obrazy źródłowe, aby móc wznowić montaż bez ponownego wykonywania zdjęć.
Pierwsze ćwiczenie: powitanie w czterdziestu ośmiu klatkach
Oto całkowicie fikcyjny scenariusz roboczy. Robot stoi, zauważa kogoś poza kadrem, lekko obraca głowę, a następnie podnosi rękę, by pomachać. Scena kończy się na pozycji końcowej. Użyjesz dwunastu klatek na sekundę, aby uzyskać cztery sekundy z czterdziestu ośmiu wyświetlanych klatek.
| Część | Wyświetlane obrazy | Działanie |
|---|---|---|
| Początek | 6 | Utrzymana poza początkowa |
| Uwaga | 12 | Niewielki obrót głowy w stronę wybranego punktu |
| Powitanie | 18 | Stopniowe unoszenie ramienia w zakresie przewidzianych ruchów |
| Koniec | 12 | Końcowa poza utrzymana, aby gest był czytelny |
Przed rozpoczęciem rejestrowania sprawdź, czy głowę można ustawić w pożądanych kierunkach i czy ramię pozostaje stabilne w pozycjach pośrednich. Jeśli nie, zmniejsz zakres ruchu lub wybierz inny gest. Stół stanowi płaszczyznę narracyjną; nie umożliwia żadnego dodatkowego ruchu mechanicznego.
Nasz portret Bumblebee może zainspirować do wyrazistej pozy. Kolekcja Bumblebee pozwala znaleźć odpowiednie modele, a następnie sprawdzić ich cechy przed dostosowaniem ćwiczenia.
Montaż krótkiej sceny bez utraty oryginalnych obrazów
Ułóż ujęcia w odpowiedniej kolejności, sprawdź tempo i obejrzyj cały film bez przerw. Usuń obraz zawierający dłoń lub pokazujący incydent tylko wtedy, gdy ciągłość pozostaje zrozumiała; w przeciwnym razie dany fragment może wymagać ponownego wykonania ujęcia. Nie przyspieszaj całej sceny wyłącznie po to, by ukryć źle przygotowany ruch.
Następnie dodaj krótki tytuł i, jeśli chcesz, dźwięk stworzony przez siebie lub taki, którego możesz używać. Subtelny efekt dźwiękowy może wspierać gest, ale muzyka nie sprawia automatycznie, że działanie staje się bardziej czytelne. Nasz artykuł o roli muzyki w filmach Transformers dostarcza kontekstu narracyjnego, nie oferując utworów do swobodnego ponownego wykorzystania.
Pełna transformacja będzie innym ćwiczeniem
Przejście z robota w pojazd wymaga wielu dodatkowych pozycji pośrednich i stwarza problemy z podparciem. Zacznij od zrozumienia sposobu transformacji modelu, jak wyjaśniono w naszym przewodniku po figurkach Transformers transformowanych 2 w 1. Następnie zdecydujesz, czy pokazać całą sekwencję, czy zbudować kilka ujęć, bez wymuszania pozycji na potrzeby animacji.
Modele Autobots i modele Decepticons mogą stać się bohaterami oryginalnych scen. Zanim dodasz więcej postaci, efektów i ruchów kamery, przygotuj krótki, ukończony projekt.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące animacji poklatkowej Transformers
Czy trzeba animować z szybkością dwunastu klatek na sekundę?
Nie. To liczba klatek na sekundę wybrana na potrzeby proponowanego ćwiczenia. Możesz użyć innej, dostosowując liczbę klatek i przesunięcia. Podczas przygotowywania ujęcia zachowaj spójność wybranego ustawienia.
Dlaczego wideo wydaje się migać?
Sprawdź zmiany oświetlenia, cienie rzucane przez dłonie oraz automatyczne korekty urządzenia między kolejnymi ujęciami. Stałe ustawienie i odpowiednie parametry, jeśli są dostępne, pomagają wyizolować problem.
Czy nieruchoma figurka może brać udział w animacji?
Tak, zależnie od sceny: może zmieniać pozycję w kadrze lub służyć jako nieruchoma postać, podczas gdy porusza się inny element. Nie próbuj tworzyć stawu, którego figurka nie ma, aby uzyskać ruch.
Czy po eksporcie należy usunąć klatki źródłowe?
Zachowaj je razem z projektem, jeśli chcesz móc zmieniać tempo, poprawiać klatkę lub tworzyć inny format. Eksport wideo jest efektem końcowym, a nie pełnym zamiennikiem elementów roboczych.
Zakończ małe działanie, zanim rozbudujesz historię
Udana pierwsza animacja opiera się na prostym działaniu, stabilnej scenie i regularnych kontrolach. Przygotuj pozycje, wybierz liczbę klatek na sekundę i dbaj o to, aby ruchy były zgodne z możliwościami figurki. Po ukończeniu tego krótkiego ujęcia będziesz mieć konkretną metodę, która pozwoli dodać drugą postać lub zbudować ambitniejszą sekwencję.